Kayleigh: ‘Als iemand het stap voor stap uitlegt, dan kan ik het wel begrijpen’

BREUKELEN – Een vaste baan. Voor veel mensen lijkt dat vanzelfsprekend. Voor Kayleigh was het lange tijd iets waar zij echt naar op zoek was. Na een periode zonder werk kwam zij via haar jobcoach bij Kansis terecht. Inmiddels werkt ze er al ongeveer drie jaar, in de schoonmaak en op de verpakkingsafdeling.

Ze voelt zich er prettig. De sfeer is gezellig, collega’s accepteren haar zoals ze is en er is ruimte om haar werk in haar eigen tempo goed te doen. “Dan heb ik ook eindelijk weer iets wat vast is.”

Extra uitleg was geen belemmering

Al op jonge leeftijd werd duidelijk dat Kayleigh wat meer tijd nodig had om te leren. Na een test ging zij op haar vijfde naar het speciaal onderwijs. Dat bleek een goede plek voor haar. Leerkrachten legden dingen rustig uit, op een manier die zij kon begrijpen. Moeilijke vakken waren geen probleem, maar juist een moment om te leren.

Na de basisschool ging Kayleigh naar het praktijkonderwijs in Uithoorn. Daar kon zij ontdekken welk werk later bij haar zou passen. Ze wilde graag verder leren en zocht samen met haar ouders en school naar een vervolgopleiding die rekening hield met wat zij nodig had. Die vonden ze bij Yuverta.

De stap bleek uiteindelijk toch te groot. Kayleigh vond het moeilijk om alles te begrijpen en liep achterstand op. Na een jaar stopte zij met de opleiding. Dat was geen makkelijke keuze, maar het betekende niet dat zij haar wens om te werken opgaf.

“Als iemand het stap voor stap uitlegt, dan kan ik het wel begrijpen. En dan lukt het me meestal ook.”

Een jaar zonder werk en opnieuw beginnen

Na haar opleiding werkte Kayleigh een tijd bij de dagbesteding bij de Amstelkade. Het was vooral vrijwilligerswerk. Toen de samenwerking tussen de organisatie en de gemeente stopte, moest zij daar weg. Daarna zat ze ongeveer een jaar thuis.

Ze wist even niet welke kant ze op moest. Haar ouders trokken aan de bel bij de gemeente. Via een jobcoach kon Kayleigh tijdelijk aan de slag in een kas met bloemen. Dat vond ze leuk, maar ze zag zichzelf daar niet jarenlang werken. De jobcoach bleef daarom verder zoeken naar een plek die beter bij haar zou passen.

Die plek werd Kansis in Breukelen. Kayleigh wist vooraf niet goed wat ze kon verwachten. Haar vader kende Kansis een beetje, maar voor haar was het helemaal nieuw. Tijdens het kennismakings- en sollicitatiegesprek voelde het al snel goed. Eerst liep ze een paar ochtenden mee. Daarna kon zij beginnen.

“Toen dacht ik gelijk: dit is wel een plek waar ik lekker kan werken.”

Rust, vertrouwen en ruimte om verder te kijken

Bij Kansis begon Kayleigh in de schoonmaak. Later ging zij ook één dag per week op de verpakkingsafdeling werken. Inmiddels werkt ze vier dagen per week. Het grote gebouw en de vele mensen waren in het begin even wennen. Maar al snel merkte ze dat ze hier niet wordt opgejaagd.

Voor Kayleigh is dat belangrijk. Ze kan niet goed tegen werkdruk en heeft soms meer uitleg nodig bij een nieuwe taak. Als zij rustig en stap voor stap kan werken, lukt het haar meestal goed om haar werk af te maken. Juist die ruimte geeft haar vertrouwen.

“Het is hier gezellig en je hebt niet de druk dat alles vandaag af moet.”

Kayleigh weet inmiddels ook beter wat zij nodig heeft. Vroeger vroeg ze zich soms af waarom zij niet was zoals anderen. Nu kijkt ze daar anders naar. Iedereen heeft volgens haar iets waarin hij of zij anders is. Zelf droomt ze er nog steeds van om ooit iets met dieren te doen, al weet ze dat een vaste baan in die richting lastig te vinden is.

Voor nu is ze blij met de plek die ze bij Kansis heeft gevonden. Haar advies aan jongeren die zonder werk zitten of vastlopen, is duidelijk: “Vraag hulp als je het even niet weet. Bij je ouders of bij de gemeente. Er is altijd wel een jobcoach die kan helpen.”