Lars: ‘Hier zit ik gewoon lekker in mijn vel, het is hier chill’

BREUKELEN – Op de middelbare school had Lars weinig contact met anderen. Hij was verlegen, praatte niet snel met mensen en had in die jaren eigenlijk geen vrienden. Nu werkt hij 28 uur per week in het magazijn van Kansis. Hij rijdt op de hef- en reachtruck, werkt met machines en voelt zich prettig in zijn kleine team.

“Hier zit ik gewoon lekker in mijn vel. Het is hier chill.”

Een lastige schooltijd

Op de basisschool ging het met Lars redelijk normaal. Pas op de middelbare school merkte hij dat contact maken met anderen voor hem lastiger was. Eerder was er gedacht aan ADD. Later werd duidelijk dat Lars autisme heeft. Hij denkt soms anders dan anderen en vond het moeilijk om uit te leggen wat dat precies met hem deed.

De lessen zelf waren niet altijd het grootste probleem. Vooral de mensen om hem heen maakten de middelbare school een moeilijke periode. Lars had weinig aansluiting en liep vier jaar lang vooral alleen door de school. Toch behaalde hij zijn VMBO-diploma op basisniveau.

Daarna volgde hij een opleiding in de richting produceren, installeren en energie. Vervolgens probeerde hij nog een opleiding die meer aansloot op het maken van materialen voor tentoonstellingen. Maar die opleiding rondde hij niet af.

Bij stages merkte Lars dat hij duidelijke opdrachten nodig heeft. Zelf iets moeten bedenken of uitzoeken vond hij lastig. “Als iemand zegt wat ik moet doen, lukt het wel. Maar als ik zelf maar iets moet uitzoeken, vind ik dat moeilijker.”

Via thuiszitten naar werkervaring

Na het stoppen met zijn opleiding zat Lars ongeveer een jaar thuis. Hij keek veel filmpjes en probeerde zichzelf bezig te houden, maar wist nog niet goed welke richting hij op wilde.

Zijn moeder hielp hem om contact te leggen met de gemeente. Via een traject kon hij onderzoeken welk werk bij hem zou passen. Zo kwam hij ongeveer zes jaar geleden voor het eerst bij Kansis terecht. In het begin was dat nog niet als betaalde baan, maar vooral om weer ritme op te bouwen en iets te doen buitenshuis.

Lars begon op de productieafdeling. Na een jaar kreeg hij de kans om betaald te gaan werken bij een logistieke werkplek. Daar deed hij verschillende taken, zoals producten inpakken, pallets wikkelen en werken met een pompwagen. In het begin vond hij dat leuk. Maar na een tijdje werd het werk steeds eentoniger.

Toch ontdekte Lars daar ook wat hij wél leuk vond. Af en toe hielp hij mee in het magazijn. Hij liep er lange afstanden, werkte met spullen en zag meer afwisseling in de taken. “Dat vond ik wel heel leuk. Het was daar gewoon wat rustiger.”

Een kleiner team en meer vertrouwen

Lars wilde graag zijn heftruckcertificaat halen. Dat bleek uiteindelijk de stap naar het magazijn van Kansis in Breukelen. Hij liep er twee weken mee en voelde vrijwel meteen dat deze plek beter bij hem paste. Het team is kleiner, de sfeer is rustig en het werk sluit goed aan bij wat hij leuk vindt.

Hij werkt er nu ongeveer twee jaar. Lars rijdt op de heftruck en reachtruck, haalt pallets op en werkt met machines. Zijn certificaten haalde hij in twee dagen. Ook volgt hij nu een interne opleiding, met extra opdrachten en controles die aansluiten op het werk dat hij al doet.

In een klein team voelt Lars zich meer op zijn gemak. Waar hij vroeger bijna nooit met mensen praatte, merkt hij dat hij nu opener is geworden. Hij heeft het goed met zijn collega’s en raakte ook bevriend met Hessel, die hij al van zijn vorige werkplek kende.

“Als ik in een kleine groep zit, is het voor mij veel makkelijker om te praten.”

Lars weet nog niet precies hoe zijn toekomst eruitziet. Voor nu wil hij graag bij Kansis blijven. Hij voelt zich er gezien en krijgt de ruimte om te leren. Ook als er eens iets misgaat, wordt er niet meteen hard geoordeeld.

Zijn boodschap aan jongeren die twijfelen over werk of zichzelf anders voelen, is kort en duidelijk: “Gewoon proberen.”